چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387
اروم نمی شم
این روزها مثل لاک پشت توی لاک خودمم.نمی تونم حرف بزنم!
ولی می دونم اگه این حرف ها رو نزنم سنگین میشم!
غم ودرده مثل طناب دار به دور گردنم پیچیدن خدا چرا پایان نمی گیرم؟؟؟
پ.ن:این همه صبر کردم که اخرش بشه این؟؟؟؟خدا؟؟!
پ.ن:بازنده ی بازندم از همه باختم حتی خودم!
پ.ن:دیگه با اهنگ هم اروم نمی شم!!
سه شنبه ششم فروردین 1387
خداحافظ همین حالا....
تعطیل شد
ولی موقت
یه ۳ و۴ ماهی
تعطیل شد
پ.ن یه سخن از معلمون که خیلی دوسش دارم
چیزی که دوست داری تا زمانی دوسش داری که اونو نداشته باشی
یکشنبه پنجم اسفند 1386
دیگه حال ندارم بعد شکستن
از خودم بدم می یاد زندگی یه رنگو دوست ندارم (سیاه)
خسته ام
